Deze informatie is bedoeld voor mensen met kanker die te horen hebben gekregen dat ze niet meer lang te leven hebben.

Niet zo lang geleden werd doodgaan en wat dit lichamelijk en emotioneel allemaal kan betekenen, nauwelijks besproken of zelfs letterlijk ‘doodgezwegen’. Het taboe op de dood was zo groot dat de arts patiënten vaak niet vertelde dat ze stervende waren.

Tegenwoordig zijn we hier veel opener over. Het besef is ontstaan dat mensen het zeer waardevol kunnen vinden om bewust met hun naderende dood om te gaan, de mogelijkheid te hebben relaties af te ronden, afscheid te nemen van dierbaren of praktische zaken te regelen. Dat kan leiden tot rust en tot een intense en - voor uw naasten - achteraf waardevolle tijd.

We proberen hier  zo onverhuld mogelijk te spreken over deze laatste fase van het leven, ook wel de terminale fase genoemd (de term ‘terminaal’ is afgeleid van terminus: grenssteen, eindpunt) .

Niet iedereen vindt die openheid rond de dood prettig, dat hoeft ook niet. Het feit dat u dit leest , geeft waarschijnlijk aan dat u er wel open over wilt zijn.

Ook voor uw naasten kan het prettig zijn om deze informatie te lezen. Sommige passages kunnen een goed uitgangspunt vormen voor een gesprek met een van hen.