Skip Navigation LinksKanker Soorten kanker Verder onderzoek

Verder onderzoek

Na de diagnose borstvlieskanker is vaak nader onderzoek nodig om vast te stellen of er uitzaaiingen zijn. Aan de hand van deze gegevens kan uw arts bepalen welke behandeling het meest geschikt is.
 
De volgende onderzoeken kunnen dan plaatsvinden:
 
  • echografie van de lever
  • longfunctie-onderzoek
  • PET-scan (Positron Emissie Tomografie)
  • skeletscintigrafie

Echografie van de lever

Een echografie kan eventuele uitzaaiingen in de lever aantonen. Bij dit onderzoek wordt gebruikgemaakt van geluidsgolven. Deze golven zijn niet hoorbaar, maar de weerkaatsing (echo) ervan maakt organen en/of weefsels zichtbaar op een beeldscherm. Eventuele uitzaaiingen kunnen zo in beeld worden gebracht.
 
Tijdens het onderzoek ligt u op een onderzoektafel. Nadat op uw huid een gelei is aangebracht, wordt daarover een klein apparaat bewogen dat geluidsgolven uitzendt. De afbeeldingen op het beeldscherm kunnen op foto's worden vastgelegd.
 
Echografie is een eenvoudig, niet belastend onderzoek. Wel is het soms noodzakelijk dat u enkele uren voor het onderzoek niet eet en drinkt.
 

Longfunctie-onderzoek

Met een longfunctie-onderzoek is te beoordelen in welke mate de longfunctie beperkt is door de tumor of eventuele andere longaandoeningen. Indien een operatie gepland is, kan de arts vooraf beoordelen of de longfunctie hiervoor goed genoeg is.
 
Bij dit onderzoek vraagt de longfunctie-assistent u om in en uit te ademen in een mondstuk dat verbonden is met een longfunctie-apparaat. Op die manier kan de assistent nagaan hoeveel lucht de longen in- en uitademen. Ook kijkt hij in welke mate de longen in staat zijn zuurstof uit de ingeademde lucht op te nemen.
 

PET-scan (Positron Emissie Tomografie)

De meeste kankercellen hebben een verhoogde stofwisseling, waarbij veel suiker wordt verbruikt. Door aan suikermoleculen een radioactieve stof te koppelen, is het mogelijk om kankercellen via een PET-scan zichtbaar te maken. De tumor neemt tegelijk met de suikermoleculen, de radioactieve stof op. Deze stof zorgt ervoor dat de kankercellen te zien zijn.
 
De PET-scan wordt bij borstvlieskanker meestal gebruikt om eventuele uitzaaiingen op te sporen.
 
Als voorbereiding op de PET-scan is het belangrijk dat u minimaal zes uur voor het onderzoek niet meer eet. Drinken is wel toegestaan, zolang de dranken geen suiker bevatten. Als u suikerziekte (diabetes) heeft, zal de voorbereiding in overleg met de verwijzend arts plaatsvinden.
 
Via een bloedvat in uw arm wordt de radioactieve stof met de suikermoleculen toegediend. Daarna moet u enige tijd stil liggen. Ter bescherming van de omgeving vindt deze voorbereiding plaats in een aparte kamer.
 
Na ongeveer een uur hebben de (eventuele) kankercellen voldoende radioactieve stof opgenomen en start het onderzoek. Daarvoor ligt u op een onderzoektafel. De camera wordt om u heen geplaatst.  Vlak voor het maken van de foto's wordt u gevraagd te plassen, omdat anders de hoeveelheid radioactiviteit in de blaas het onderzoek kan verstoren.
 
Na het onderzoek is de radioactieve stof grotendeels uit uw lichaam verdwenen; er is geen gevaar voor u of uw omgeving.
 

Skeletscintigrafie

Een skeletscintigrafie (ofwel een botscan) kan (eventuele) uitzaaiingen in de botten zichtbaar maken. Tijdens het maken van de botscan ligt u op een onderzoektafel, terwijl een camera langzaam over u heen beweegt.
 
Voor dit onderzoek krijgt u via een bloedvat in uw arm een radioactieve stof toegediend. Na enkele uren komt deze stof in uw botten terecht en worden er foto's gemaakt.
 
De hoeveelheid radioactiviteit die gebruikt wordt is klein, waardoor er geen schadelijke effecten te verwachten zijn. Contact met anderen is gewoon mogelijk. Gedurende de wachttijd kunt u eventueel naar buiten.
 
Twee dagen na het onderzoek is de radioactieve stof vrijwel helemaal uit uw lichaam verdwenen.
 

Stadiumindeling

Om te kunnen bepalen welke behandeling(en) hij u voorstelt, moet uw specialist weten uit welke soort cellen de tumor is ontstaan, hoe kwaadaardig de cellen zijn en in welk stadium de ziekte is. Onder het stadium verstaat men de mate waarin de ziekte zich in het lichaam heeft uitgebreid.
 
De specialist stelt het stadium van de ziekte vast door onderzoek te doen naar:
 
  • de plaats en grootte van de tumor
  • de mate van doorgroei in het omringende weefsel
  • de aanwezigheid van uitzaaiingen in de lymfeklieren en/of organen ergens anders in het lichaam
 
Bij borstvlieskanker onderscheidt men vier stadia:
Stadium I: de tumor is beperkt gebleven tot het borstvlies aan één kant van de borstkas Stadium II: de tumor is doorgegroeid naar de long en/of dieper in de borstkas of in het middenrif aan één zijde van de borstkas Stadium III: de tumor is doorgegroeid in de borstkasspieren en/of ribben en/of het hart of het mediastinum (ruimte tussen beide longen) aan één zijde van de borstkas Stadium IV: de tumor zit aan beide kanten van de borstkas en/of in beide longen en/of verder in het lichaam.
 
Deze stadiumindeling is belangrijk voor de inschatting van de prognose en het bepalen van de behandeling.
 

Spanning en onzekerheid

Het kan enige tijd duren voordat u alle noodzakelijke onderzoeken heeft gehad en het stadium en de aard van uw ziekte bekend zijn.
 
Waarschijnlijk heeft u vragen over de aard van uw ziekte, het mogelijke verloop daarvan en de behandelmogelijkheden. Vragen die tijdens de periode van onderzoeken nog niet te beantwoorden zijn. Dat kan spanning en onzekerheid met zich meebrengen, zowel bij u als bij uw naasten.
 
Het kan helpen als u weet wat er bij de verschillende onderzoeken gaat gebeuren. Die informatie krijgt u niet altijd vanzelf.
 
Vraag er daarom gerust naar op de afdelingen waar de verschillende onderzoeken plaatsvinden.
PET-scan;onderzoek;longfunctie;Positron Emissie Tomografie;skeletscintigrafie;stadiumindeling;soorten kanker;mesothelioom;echografie;borstvlieskanker;